|
|
Раннее и высокое Средневековье в Европе: утверждение христианства и феодализма
Скачать с сервера
Еурапейская цывилизацыя была выникам аб’яднання трох асноу: рымскай имперыи, хрысциянства и варварская свету. Рымская имперыя у гэты перыяд была у заняпадзе. Гэта было абумоулена, па-першае, крызисам у пытанни аб пераходзе у спадчыну прастола, брэмем непамерных падаткау, сацыяльными и эканамичными цяжкасцями. У мэтах больш дасканалага упраулення Рымскай имперыяй Яна была падзелена на Усходнюю и Заходнюю. На некаторы час Рымская имперыя аднавила сваю магутнасць, Але хутка зноу пачалися беспарадки. Па-другое, на культуру и вераванни Еуропы значна пауплывала узникненне хрысциянства. Неглядзячы на праследванни хрысциянских апосталау, у Рымскай имперыи были добрыя умовы для распаусюджвання хрысциянства. Рашучы зварот адбыуся у 4 ст, кали императары дазволили спавядаць веру у Исуса и Рымская имперыя стала хрысциянскай. Спасчатку яно распаусюдзилася у гарадах. Хрысциянския абшчыны узначальвалися епискапами, якия выбиралися веруючыми. Епискап мае вышэйшую духоуную уладу, ен быу першай асобай у горадзе. У канцы 6 ст. ен атрымливае асабистае права называцца Папам и становицца главой царквы.
Еурапейския варвары рэгулярна урывалися у Имперыю. У 476 быу звержаны апошни императар и заснаваны дробныя и буйныя варварския каралеуствы. Колькасна заваеуники саступали меснаму насельництву, таму рымская культура была устойлива на большай часке былой Имперыи, а потым пачала распаусюджвацца памиж заваеуникау. У 481 кароль Хлодзвиг заснавау каралеуства франкау са сталицай у Парыжы. И у 496 ен хрысциуся са сваими дружынниками. Разам з хрысциянствам сюда праникла рымская цывилизацыя.
У Брытании сляды рымскай имперыи зникли пад нацискам других народау. К канцу 6 ст. тут утварылася некальки англасаксонских каралеуствау.. У канцы 7 ст. пачалася хрысциянизацыя англаскаксау. У сяр. 8 ст. з’явиуся абрад памазання, яки меу вяликае значэннее—гэта знаменавала умацаваннее саюза царквы и дзяржавы.
Найбольш важным працэсам у сацыяльна-эканамичнай сферы было усталяваннее феадальных адносин, асновай яких з’яулялася феадальная уласнасць на зямлю. Яе фармираванне адбывалася двумя шляхами: канцэнтрацыя зямли у руках вярхушки абшчыны, якая выступала як частка класса феадалау, и шляхам падаравання каралем. Або другими буйными землеуладальниками сваим прыближаным. Спачатку участак зямли (бенефицый) давауся Тольки на умовах службы и тольки на срок службы, але потым, пры вернасци и адданасци свайму валадару, бенефицый усе часцей станавиуся амаль поунай уласнасцью, перахадзиу ад бацьки да сына. Зямля называлася феод, уласник феода—феадал, уся систэма грамадска-эканамичных адносин—феадализм. У сярэднявеччы фармируюцца два асноуных классы феадальнага грамадства: феадалы (уласники зямли), сяляне (трымальники зямли). Сяляне были асабиста-свабодныя и асабиста-залежныя. Асабиста-свабодныя магли пакинуць сваяго гаспадара, адмовицца ад сваих зямельных трыманняу, Яны плацили фиксираваныя грашовыя падатки и выконвали пэуныя работы у свайго гаспадара. Залежныя сяляне таксама абкладвалися падатками, не карысталися свабодай перамяшчэння. Усе грамадския адносины будавалися па прынцыпу «Няма чалавека без гаспадара», не прызнавалася иснаванне проста свабоднага, ни ад каго незалежнага чалавека.
| |
|
|
Профиль
Статистика
Всего: 2303
Новых за месяц: 90
Новых за неделю: 12
Новых вчера: 1
Новых сегодня: 1
На связи: 10 Гостей: 10 Своих: 0
|
